Monday, December 27, 2010

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေက်ာက္တပြင့္

ေရာင္စံုမာယာမ်ား
တပ္မက္ေစ ျပဳစား
အာ႐ံုေတြေမွာက္မွား
အမွန္တရားေတြ
ေပ်ာက္ဆံုးလုိ ့သြားခဲ့ရ။

အက်ိဳးမဲ့ေဒါသမ်ား
အဝိဇၨာ တိုက္အားနဲ ့
အျမင္သံုးျဖာ ျပာေဝသြား
အမွန္တရားမ်ား
ဖံုးကြယ္လုိ႔သြားရ။

တကယ္ေတာ့
ကိုယ့္သေဘာ မေဆာင္တဲ့ေလာက
သခၤ ါရအျပည့္နဲ႔ေလာက
သူ၊ ငါေတြ
မာန ေထာင္လႊား
ဒီကမာၻႀကီးကို ငါတို႔ထားသြားရမွာပါ။

အေၾကာင္းအက်ိဳး
အေကာင္းနဲ ့အဆုိး
တရားႏွစ္မ်ိဳးရွိပါလွ်က္
ငါတို႔ေတြ စစ္ ဆက္ ဆက္ျဖစ္ေနၾက။

ၾကည့္
ေရာင္ျခည္ဦးမွာ
ထြန္းပ လင္းလက္မဲ့ ၾကယ္စင္ျဖဴမ်ား
တိုးတက္ေရးမွာ
အားအင္ျဖည့္မဲ့ ယႏ ၱရားေဒါက္တိုင္မ်ား
စစ္မီးလွ်ံေအာက္ ေလာင္စာျဖစ္ခဲ့ရ
စစ္ရဲ႕ဝါးမ်ိဳမႈေအာက္ ေႂကြက်ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရ။

တကယ္ဆုိ
လူသားသားအခ်င္းခ်င္း စာနာရင္း
စစ္အခင္းအက်င္း ရပ္ျပစ္ဖို႔
စစ္ပြဲေတြရပ္စဲၾကစုိ႔
ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ေလာကသစ္ဆီသို႔ေပါ့။

စစ္ပြဲရဲ႕ အက်ိဳးအျမတ္
က်ိဳးျပတ္ ေသေၾကျခင္းနဲ ့႐ူးသြပ္
တိုင္းျပည္လဲ ဦးမေမာ့ႏိုင္
ျပည့္ရတနာေတြလဲ ဆံုးပါး
အိမ္နီးနားေတြကလဲ
သံေရး တမန္ေရးနဲ ့
ဝင္ေရာက္ေကာက္စားၾက။

စစ္ပြဲရဲ႕ အေျဖ
လူမ်ိဳးႏြယ္ေတြလဲ
မေသရွင္ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့သာက်န္ေနခဲ့ရ။

စစ္ပြဲဟာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္
အၿပီးအသတ္ သံုးသပ္
ဘယ္လုိမွ ဆံုးျဖတ္လို ့မရခဲ။့

အို ...
စစ္ကို ကိုးကြယ္
အမ်ိဳးႏြယ္ႂကြယ္ဝ
”ငေတ”မာလွတဲ့စနစ္
ဒီေခတ္မွာ
က်ဆံုး
ပ်က္သုန္း
နိဂံုးခ်ဳပ္ပါေတာ့
နိဂံုးခ်ဳပ္ရမွာေပါ့။ ။

မင္းတာရာ

No comments:

Post a Comment