ေဒဝဒတ္ေတြ ကတဲ့ဇာတ္

ကမာၻဦးကေန ယေန ့ေခတ္အထိ
အာဏာစက္နဲ ့ ေခ်ဖ်က္
ေၾကပ်က္သြားတဲ ့
ဓမၼစက္ဆိုတာမရွိ
လူတိုင္းက သိၾကပါတယ္ အေမ ...

ဘာသာ သာသနာကို ဖ်က္ဆီး
သံဃာေတာ္ေတြကို သတ္ပီးမွေတာ့
ေရႊစလြယ္ ေငြစလြယ္
ပိတ္ျဖဴစင္ၾကယ္ဝတ္ဆင္
ေရႊထီး ေငြထီးေဆာင္း
ေသြးစြန္းလက္နဲ ့
ဘုရားတည္ ေက်ာင္းေဆာက္
သနားေလာက္စရာ သတၱဝါေတြရယ္
ကိုယ့္အလွည့္က်ေတာ့လည္း
အံႀကိတ္ခံၾကစမ္းေပါ့ကြယ္ ...

အာဏာနဲ ့ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ တိုင္းျပည္ဟာ
အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ အနာဂတ္
အဲဒီ သံုးရပ္စလံုးမွာ တည္ၿမဲၿခင္း မရွိဆိုတာ
ဘုရားေဟာ ေဒသနာေတာ္ေတြအရ
ဗုဒၶဝင္ အျဖစ္အပ်က္ အစံုအလင္ထဲမွာ
ဇာတ္ နိပါတ္ေတာ္ေတြထဲမွာ
အက်ိဳး အျပစ္ အဆိုး အညစ္ေတြ ရွိရဲ႕ မဟုတ္လား အေမ ...

ဘုန္းႀကီးတေစ ၦထက္ဆိုးတဲ့ ေကာင္ေတြမို ့
ကမၼဝါသာမက
ဘယ္ဘာသာနဲ ့မွ ခဝါခ်လို ့လဲမရ
အေမေရ ...

အခုေတာ့
ဒင္းတို႔ ... ေဒဝဒတ္ဇာတ္ေတာ္ႀကီးကို
ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ကေနၾကေပါ့ ...။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၁၆၊ ၁၂၊ ၂ဝ၁ဝ။