Monday, December 27, 2010

က်ေနာ္တို႔ၿမိဳ႕က က်ေနာ္တို႔အေမ

သားေတြလည္းၿပံဳး အေမၿပံဳး၍
အၿပံဳးေတြၿပိဳင္ ၿမိဳင္ဆိုင္လိႈင္္ခဲ့၊
မဆိုင္သူမ်ား အမုန္းပြါးတဲ့
ထိုေန႕ရက္မွာ က်ေနာ္တို႔မလာႏိုင္တာ
ခြင့္လႊတ္ပါအေမ။

ေနအိမ္အခ်ဳပ္ သူ႐ုပ္တို႔လက္
အာဏာစက္မွ လြတ္ေျမာက္ခါစ
တခဏမွာ အေမ့အၿပံဳးဟာ
ကမာၻကိုၿငိမ္းခ်မ္းေစေလာက္တယ္။

သူကေခါင္းေဆာင္ ျပည့္က်ိဳးေဆာင္သူ
သည္လူေက်ာမြဲ ဆင့္တန္းခြဲလ်က္၊
ငါကဗမာ ငါ့ဘာသာတြက္
လူမ်ိဳးငဲ့ကြက္ ပါတီစြဲလ်က္၊
အေမရိက ဥေရာပနဲ႔
အာရွတိုက္ပဲ ေဒသစြဲလ်က္၊
ငါနဲ႔မတူ ငါ့ရန္သူဟုု
သူ႕လူ၊ ငါ့လူ မခြဲျခားတဲ့အေမ။

ခ်စ္မုန္းကြၽမ္းဝင္ အာဏာရွင္ပင္
အစဥ္ဖိတ္ေခၚ ေရွ႕ေရးေမွ်ာ္ခဲ့တဲ့၊
အေမရိက ဥေရာပသံတမန္
အာရွပါမက်န္ ေတြ႕ဆံုခဲ့တဲ့၊
ျမန္ျပည္သာယာ ၂၁ရာစုမွာ
ညီလာခံခင္း ေတြ႕ဆံုခ်င္ခဲ့တဲ့၊
ခြင့္ေရးညီမွ် တူတကြေနၾကရေအာင္
ျပည့္အေရး ေခါင္းေဆာင္ေနတဲ့့အေမ။

အဲဒါ
က်ေနာ္တို႔ၿမိဳ႕က က်ေနာ္တို႔အေမ။

ျမတ္သစ္ (DAWN)
၂၃၊ ၁၂၊ ၂ဝ၁ဝ။

No comments:

Post a Comment